Διαβάζουμε εδώ και καιρό απόψεις για την αυτό-οργάνωση και το νέο ΠΑΣΟΚ. Και βρίσκουμε αναλύσεις συντρόφων για την έννοια αυτή, που έχουν σχέση με την αυτονομία, την αυτοτέλεια, ή ακόμα για το πώς θα ενταχθεί αυτή η λειτουργία σε ένα δομημένο κόμμα. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια βασικά σημεία :
- Η αυτό-οργάνωση δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν είναι μια πολιτική έννοια στην οποία πρέπει να επενδύσουμε ιδεολογικά. Είναι απλά ένας τρόπος λειτουργίας και συσπείρωσης ενεργών πολιτών.
- Προαπαιτούμενο της λογικής της αυτό-οργάνωσης είναι το ανοικτό κόμμα, και βέβαια δεν μπορεί να υπάρχει αυτό-οργάνωση σε ένα παραδοσιακά δομημένο κόμμα με σφιχτά όργανα.
- Η εφαρμογή της διαδικασίας της αυτό-οργάνωσης διαφέρει από χώρο σε χώρο, είναι παραδείγματος χάριν πολύ διαφορετική όσον αφορά τα κινήματα για το περιβάλλον ή το συνδικαλιστικό κίνημα.
- Είναι ένας τρόπος οργάνωσης που συνήθως επιλέγεται όταν υπάρχει μια νέα αρχή και σηματοδοτεί την ευρεία ανανέωση. Παράλληλα όμως δεν μπορεί να έχει μεγάλη χρονική διάρκεια και θα πρέπει στη πορεία να αντικατασταθεί από άλλες δομές
Για να κατανοήσουμε αυτά τα σημεία θα εξετάσουμε μια μορφή αυτό-οργάνωσης των τοπικών κοινωνιών. Ένα βασικό κύτταρο της κοινωνικής δομής είναι η γειτονιά. Και το ζητούμενο σε μια προοδευτική κατεύθυνση είναι να ενδυναμωθούν οι λειτουργίες αυτού του κυττάρου.
Ανάπτυξη των ανθρωπίνων σχέσεων, προβληματισμός για το περιβάλλον, ενσωμάτωση των μεταναστών, βοήθεια για τους ανήμπορους ηλικιωμένους, μπορούν να είναι κάποιες από τις δράσεις σε αυτό το επίπεδο. Ενεργοί πολίτες θα μπορούσαν να συστήσουν το «συμβούλιο της γειτονιάς» το οποίο θα έχει στην εποπτεία του μορφωτικούς, πολιτιστικούς, αθλητικούς συλλόγους και εθελοντικές ή περιβαλλοντικές ομάδες.
Οι αυτοδιοικητικές παρατάξεις που υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ πλαισιώνουν το θεσμό με στελέχη και προτάσεις. Μπορούν να είναι το σημείο εκκίνησης χωρίς καπελώματα και κατευθυντήριες γραμμές. Και ποιος είναι ο ρόλος του κόμματος σε αυτή τη διαδικασία; Μα δεν είναι άλλος από το να αφουγκράζεται την κοινωνία, να βρίσκεται σε συνεχή όσμωση με τα κύτταρά της, να ανανεώνει τα στελέχη του από την κοινωνία των πολιτών.
Εκεί θα πρέπει να ρίξουμε το βάρος και ας μην ονειρευόμαστε τοπικές οργανώσεις ΠΑΣΟΚ που θα δημιουργηθούν με αυτό-οργάνωση. Η κοινωνία έχει ήδη απαξιώσει αυτές τις δομές.
Συμφωνώντας με τον κορμό της σκέψης του Φάνη, θα ήθελα να προσθέσω ότι οι τοπικές κοινωνίες και γενικότερα η σημερινή κοινωνία των «πολιτών – καταναλωτών», θέτει πλέον στο περιθώριο οτιδήποτε δεν της προσθέτει αξία ή δεν της δημιουργεί έστω «προσδοκίες αλλαγής»!
Το «δυστύχημα» της υπόθεσης είναι ότι το ΠΑΣΟΚ μετά την τελευταία αλλαγή που επιχείρησε στο Καταστατικό του και τις αλλαγές του εισήγαγε στην οργανωτική του δομή και λειτουργία, δεν κατάφερε να λειτουργήσει και να αναδείξει την ουσία του ρόλου και της αποστολής των Δημοτικών Οργανώσεών του. Για του λόγου το αληθές, παραθέτω μέρος των αρμοδιοτήτων των Δημοτικών Οργανώσεων, όπως άλλωστε αυτές αναφέρονται στο ισχύον Καταστατικό του Κινήματος :
- Αποφασίζει για τα θέματα τοπικού ενδιαφέροντος στο πλαίσιο των κατευθύνσεων των οργάνων του Κινήματος.
- Διαβουλεύεται με τους πολίτες, την τοπική κοινωνία, τους τοπικούς φορείς, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις για την διαμόρφωση της πολιτικής και των προτεραιοτήτων του Κινήματος στο χώρο ευθύνης της,
- Προτείνει τη διοργάνωση εσωτερικών δημοψηφισμάτων για θέματα γενικού ενδιαφέροντος και διοργανώνει δημοψηφίσματα για θέματα τοπικού ενδιαφέροντος,
- Ενημερώνει τους πολίτες με διάθεση εντύπου και ηλεκτρονικού υλικού για θέματα γενικού προβληματισμού και πολιτικής ενημέρωσης,
- Μεριμνά για την δημιουργία και λειτουργία δικτυακού τόπου ή την σύνδεση με δικτυακό τόπο στον οποίο δημοσιεύει όλες τις αποφάσεις των οργάνων της και κάθε άλλη πληροφορία σχετική με τις δραστηριότητές της.
- Υποστηρίζει Επιτροπές Πρωτοβουλίας Πολιτών κατά θέμα, θεσμό ή χώρο. Οι Επιτροπές μπορεί να έχουν ως ιδρυτική τους αφετηρία το Κίνημα ή άλλες αυτόνομες από αυτό κινήσεις και πρωτοβουλίες
-……………………………………..
Δυστυχώς, το στελεχιακό δυναμικό του ΠΑΣΟΚ και τα μέλη των Νομαρχιακών – Περιφερειακών & Δημοτικών Οργανώσεων του – συμπεριλαμβανομένου και του υπογράφοντος –όχι μόνο δεν κατάφεραν να λειτουργήσουν με νέους όρους το νέο οργανωτικό σχήμα [ανοιχτό κόμμα] και να αναδείξουν /προάγουν στις κοινωνίες των πολιτών την ουσία των επιχειρούμενων αλλαγών και των προοπτικών που ανοίγονταν για τα πολιτικά δρώμενα του τόπου, αλλά αντιθέτως απαξίωσαν με την «απραξία τους» την ουσία των αλλαγών που πρέσβευε το ίδιο το Κίνημα.
Βάσει των ανωτέρω αναφερομένων, προκύπτει εύλογο ερώτημα πως σε ένα Κίνημα, όπου η πλειοψηφία του στελεχιακού του δυναμικού και αντίστοιχα τα επηρεαζόμενα από αυτά μέλη του, κατάφεραν – εντός μικρού χρονικού διαστήματος – να «αδρανοποιήσουν» οτιδήποτε νέο είχε το οργανωτικό σχήμα του Κινήματος, επιζητούν και «ευαγγελίζονται» σήμερα μοντέλα ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ?
Μοντέλα δύσκολα – αλλά απόλυτα αναγκαία για τη εποχή που ζούμε – για τη λειτουργία των οποίων απαιτείται να εμπλακούν πολίτες / πολιτικά όντα που θα έχουν πρωτίστως κατανοήσει αγαπητέ Φάνη το σύνολο των τεσσάρων [4] αυτονόητων σημείων που θέτεις ξεκινώντας το κείμενό σου.
Ως εκ τούτου, εκτιμώ ότι το σημείο εστίασης για τις όποιες αλλαγές επιχειρούνται εντός του
Κινήματός μας, θα πρέπει να έχουν σημείο αναφοράς το ίδιο και τις εσωτερικές διεργασίες που αναπτύσσει ! Σε διαφορετική περίπτωση, το τελικό αποτέλεσμα είναι εκ των προτέρων γνωστό : Κείμενα για τα κείμενα και ωφέλεια …ουδεμία !!!
Καιρός λοιπόν να διεκδικήσουμε ένα ουσιαστικό μοντέλο αυτό-οργάνωσης, αφού βεβαίως προηγουμένως καταγράψουμε – κατανοήσουμε – ιεραρχήσουμε και αποδεχτούμε τις πλέον κρίσιμες εσωτερικές αδυναμίες του Κινήματος, οι οποίες αποτελούν τη βασική τροχοπέδη για οποιαδήποτε εσωτερική μετεξέλιξη – αλλαγή !
Με εκτίμηση
Δημήτρης Χ. Μονογυιός