eforum.gr : Γίνε εσύ η αλλαγή!

Το ΦΟΡΟΥΜ ΔΙΑΛΟΓΟΥ και ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ, είναι μια πρωτοβουλία πολιτών στα πλαίσια του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ. Είναι μια αυτοοργανωτική πρωτοβουλία, σε συνέχεια της πρόσκλησης του Πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ για κατάθεση απόψεων, ιδεών, για διάλογο, για ενεργή συμμετοχή. Το φορουμ είναι ανοιχτό σε όλους όσους συμμερίζονται την πεποίθηση ότι ΟΙ αναγκαίες αλλαγές για μια κοινωνία σύγχρονη, δίκαιη, ανοιχτή, για μια ζώη με ποιότητα, προοπτική, δημιουργία, είναι ώριμες και απαιτούν την συμβολή του καθενός και όλων μαζί σε μια διαδικασία κατάθεσης εμπειριών, προσφοράς ιδεών, και συμμετοχής.Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από το διαδίκτυο, από μιά ομάδα ενεργών “ακτιβιστών” που σαν φίλοι, μέλη, στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή απλά σαν ενεργοί πολίτες, διαθέτουν ατομικά ή ομαδικά “μπλογκ”. Ωστόσο, η πρωτοβουλία ανήκει σε όλους εσάς που θέλετε να “μιλήσετε”. Που πιστεύετε οτι έχετε να πείτε κάτι χρήσιμο ή σπουδαίο. Τα κείμενα της συζήτησης θα προωθηθούν με κάθε τρόπο στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ καθώς και σε όσους περισσότερους πολίτες μέσω του διαδικτύου ή άλλων μέσου επικοινωνίας.Θα χρησιμοποιήσουμε τις δυνατότητες του διαδικτύου για να διευρύνουμε και να εμπλουτίσουμε τον διάλογο, είμαστε όμως ανοιχτοί και σε εσάς που δεν διαθέτετε την πρόσβαση, τις τεχνικές γνώσεις ή τον εξοπλισμό για αυτό.Συμμετέχετε στον διάλογο και τις συζητήσεις που αφορούν την πολιτική, την κοινωνία, τον ρόλο των πολιτών, τις ανατροπές που φέρνουν την αλλαγή.ΓΙΝΕΤΕ Η ΑΛΛΑΓΗ που θέλετε να δείτε στην Ελλάδα….Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ!

Για την πρωτοβουλία “ΓΙΝΕ ΕΣΥ Η ΑΛΛΑΓΗ”

almalibre13.wordpress.com – chouvi.blogspot.com – divaynne.wordpress.com
krogias.blogspot.com - notebook84.blogspot.com – okorinthios.blogspot.com - papanotas.wordpress.com - www.politis.net – proxeirotetradio.blogspot.com thelonapo.blogspot.com – www.221.gr – www.4gap.org

Γειτονιά το κύτταρο της αυτό-οργάνωσης

Διαβάζουμε εδώ και καιρό απόψεις για την αυτό-οργάνωση και το νέο ΠΑΣΟΚ. Και βρίσκουμε αναλύσεις συντρόφων για την έννοια αυτή, που έχουν σχέση με την αυτονομία, την αυτοτέλεια, ή ακόμα για το πώς θα ενταχθεί αυτή η λειτουργία σε ένα δομημένο κόμμα. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια βασικά σημεία :

• Η αυτό-οργάνωση δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν είναι μια πολιτική έννοια στην οποία πρέπει να επενδύσουμε ιδεολογικά. Είναι απλά ένας τρόπος λειτουργίας και συσπείρωσης ενεργών πολιτών.
• Προαπαιτούμενο της λογικής της αυτό-οργάνωσης είναι το ανοικτό κόμμα, και βέβαια δεν μπορεί να υπάρχει αυτό-οργάνωση σε ένα παραδοσιακά δομημένο κόμμα με σφιχτά όργανα.
• Η εφαρμογή της διαδικασίας της αυτό-οργάνωσης διαφέρει από χώρο σε χώρο, είναι παραδείγματος χάριν πολύ διαφορετική όσον αφορά τα κινήματα για το περιβάλλον ή το συνδικαλιστικό κίνημα.
• Είναι ένας τρόπος οργάνωσης που συνήθως επιλέγεται όταν υπάρχει μια νέα αρχή και σηματοδοτεί την ευρεία ανανέωση. Παράλληλα όμως δεν μπορεί να έχει μεγάλη χρονική διάρκεια και θα πρέπει στη πορεία να αντικατασταθεί από άλλες δομές

Για να κατανοήσουμε αυτά τα σημεία θα εξετάσουμε μια μορφή αυτό-οργάνωσης των τοπικών κοινωνιών. Ένα βασικό κύτταρο της κοινωνικής δομής είναι η γειτονιά. Και το ζητούμενο σε μια προοδευτική κατεύθυνση είναι να ενδυναμωθούν οι λειτουργίες αυτού του κυττάρου.

Ανάπτυξη των ανθρωπίνων σχέσεων, προβληματισμός για το περιβάλλον, ενσωμάτωση των μεταναστών, βοήθεια για τους ανήμπορους ηλικιωμένους, μπορούν να είναι κάποιες από τις δράσεις σε αυτό το επίπεδο. Ενεργοί πολίτες θα μπορούσαν να συστήσουν το «συμβούλιο της γειτονιάς» το οποίο θα έχει στην εποπτεία του μορφωτικούς, πολιτιστικούς, αθλητικούς συλλόγους και εθελοντικές ή περιβαλλοντικές ομάδες.

Οι αυτοδιοικητικές παρατάξεις που υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ πλαισιώνουν το θεσμό με στελέχη και προτάσεις. Μπορούν να είναι το σημείο εκκίνησης χωρίς καπελώματα και κατευθυντήριες γραμμές. Και ποιος είναι ο ρόλος του κόμματος σε αυτή τη διαδικασία; Μα δεν είναι άλλος από το να αφουγκράζεται την κοινωνία, να βρίσκεται σε συνεχή όσμωση με τα κύτταρά της, να ανανεώνει τα στελέχη του από την κοινωνία των πολιτών.

Εκεί θα πρέπει να ρίξουμε το βάρος και ας μην ονειρευόμαστε τοπικές οργανώσεις ΠΑΣΟΚ που θα δημιουργηθούν με αυτό-οργάνωση. Η κοινωνία έχει ήδη απαξιώσει αυτές τις δομές.

Η Αυτο-οργάνωση κινείται στον χώρο της Αριστεράς

Διαβάστε εδώ, ολόκληρη την συνέντευξη που παραχώρησα στο papandreou.gr.

Η έννοια της αυτο-οργάνωσης έχει «μπει για τα καλά» στο δημόσιο διάλογο που διεξάγεται πρωτίστως διαδικτυακά μέσω των blogs. Είναι αναμφισβήτητο ότι αυτός ο διάλογος κινείται σε μια ποικιλομορφία αξόνων, είτε με τη προδιάθεση να οριστεί και να προσδιοριστεί η έννοια του όρου, είτε με δυναμικά βήματα άμεσης υλοποίησης του. Η συζήτηση γύρω από την αυτό-οργάνωσης ήδη αναπτύσσεται σε Ιστολόγια (blogs) και παρατίθεται, στο προσωπικό κόμβο του Γιώργου Παπανδρέου, στην θεματική Αυτό-οργάνωση στα πλαίσια της ευρύτερης ενημερωτικής ενότητας ‘Το στέκι των blogs’.

Συμμετοχή – επιλογή συμμετεχόντων

Υπάρχουν πέντε βασικοί τρόποι επιλογής μελών μίας άμεσης συμμετοχικής διαδικασίας τον πρώτο μπορούμε να τον ονομάσουμε “ανοικτή για όλους διαδικασία”, στον οποίο -όπως μαρτυρά ο τίτλος- μπορεί να συμμετάσχει όποιος επιθυμεί[^1]

Οι συμμετέχοντες στην πραγματικότητα αυτοεπιλέγονται και δε συνθέτουν συνήθως αντιπροσωπευτικό δείγμα ή υποσύνολο του συνολικού πληθυσμού της κοινότητας από την οποία προέρχονται.

Η εμπειρία δείχνει ότι πάνε όσοι έχουν χρόνο, ειδικό συμφέρον και ενασχόληση, και πολύ συχνά είναι ανώτερου βιοτικού και μορφωτικού επιπέδου

τρόποι επιλογής που βελτιώνουν την αντιπροσωπευτικότητα

Ο δεύτερος μηχανισμός είναι -όπως ο προηγούμενος- ανοικτή διαδικασία, με τη διαφορά ότι ‘στρατολογούμε’ ή/και στοχεύουμε επί τούτου, μέλη από υποομάδες που αποφεύγουν ή δεν ξέρουν πως να ασχοληθούν με τέτοιες δραστηριότητες[^2]

η αντιπροσωπευτικότητα και σ’αυτήν την περίπτωση δύναται να διαστρεβλωθεί μέσω ‘μηχανισμών’ ή λιγότερο οργανωμένων ειδικών συμφερόντων που μπορούν να κινητοποιήσουν περισσότερους συμμετέχοντες

Ο τρίτος τρόπος στηρίζεται στην κλήρωση των μελών με χρήση, κατά προτίμηση, επιστημονικής μεθοδολογίας που θα προσεγγίζει τη σύνθεση της σχετικής κοινότητας

Η τυχαία επιλογή -εφόσον γίνεται επιστημονικά- εγγυάται καλύτερα από κάθε άλλη την αντιπροσωπευτικότητα των μελών που θα στελεχώσουν μία άμεση συμμετοχική διαδικασία.

Η κλήρωση ήταν βασικό συστατικό της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από συνδικάτα στις αρχές του 20ου αι., και χρησιμοποιείται από αρκετές σύγχρονες μεθοδολογίες συμμετοχής ([deliberative polling][delpol], [Citizens Juries][cjury], and Planning Cells)

“αντιπροσωπευτική” συμμετοχή

Με τον τέταρτο τρόπο επιλέγονται (για μέλη μίας διαδικασίας) πολίτες που επιδεικνύουν έντονη δραστηριότητα στο υπό εξέταση ζήτημα

Είναι συνήθως εθελοντές που αντιπροσωπεύουν, τρόπον τινά, τους συμπολίτες τους που έχουν παρόμοια συμφέροντα ή/και ιδέες αλλά επιλέγουν να μη συμμετέχουν. Μπορούν να προέρχονται από κινήσεις πολιτών, εθελοντικές οργανώσεις, και λοιπά

Με τον πέμπτο τρόπο επιλέγονται μέλη που είναι -ας τους πούμε- επαγγελματίες αντιπρόσωποι κοινοτήτων, οργανώσεων ή ομάδων με κοινά συμφέροντα και στόχους

Η σχέση με το “κράτος” και την (ευρύτερη) δημόσια σφαίρα

Οι προαναφερθέντες τρόποι επιλογής μελών (μίας συμμετοχικής διαδικασίας) αντιπαραβάλλονται (στο επισυναπτόμενο σχήμα) με δύο πιο γνώριμες μεθόδους επιλογής προσωπικού και στελεχών που θα καταλάβουν δημόσιες θέσεις (και θα συμμετέχουν στη διαμόρφωση και την υλοποίηση πολιτικής):

1. Εκλογές για τους αιρετούς εκπροσώπους μας, οι οποίοι είναι συχνά, επαγγελματίες πολιτικοί
2. Επαγγελματικές μεθοδολογίες επιλογής των ειδικευμένων δημόσιων λειτουργών που στελεχώνουν τις δημόσιες λειτουργίες

Αντιπαραβάλλονται επίσης με την ευρύτερη, διάχυτη, δημόσια σφαίρα (μέσα μαζικής ενημέρωσης, σύλλογοι και οργανώσεις, ανεπίσημοι χώροι συζήτησης, κοινωνία των πολιτών, κ.λπ.)

Οι οκτώ αυτοί (αυθαίρετοι ίσως, αλλά ενδεικτικοί) μηχανισμοί ορισμού ή επιλογής μελών που θα συμμετάσχουν στην εκάστοτε συζήτηση και διαμόρφωση πολιτικών για δημόσια ζητήματα παρατάσσονται σχηματικά στο (μονοδιάστατο) γράφημα που ακολουθεί

Στο επόμενο πόστ αυτής της σειράς θα εξετάσουμε τις μορφές / τύπους επικοινωνίας και διαβούλευσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μία συμμετοχική διαδικασία

[^1]: προφανώς μπορούν να υπάρχουν προδιαγραφές, όπως να είναι μέλος της κοινότητας ή της ομάδας που αφορά η διαδικασία, να έχει κάποια ηλικία, και λοιπά

[^2]: αν λόγου χάρη, μία διαδικασία ασχολείται με την εγκληματικότητα σε μία κοινότητα μπορεί να ζητηθεί (με ιδιαίτερη πρόσκληση) από μετανάστες που ζουν σε αυτή να συμμετέχουν στις σχετικές διεργασίες

[delpol]: http://en.wikipedia.org/wiki/Deliberative_opinion_poll
[cjury]: http://en.wikipedia.org/wiki/Citizens’_jury

Συμμετοχή – Γιατί χρειάζεται;

γιατί δεν συμμετέχουμε στα κοινά;

επειδή εμπιστευόμαστε τους εκλεγμένους αντιπροσώπους μας, από την τοπική μας κοινότητα εως το κοινοβούλιο, και τους δημόσιους λειτουργούς;

είμαστε ικανοποιημένοι από τη γνώση, την κατανόηση που έχουν για τα θέματα που μας απασχολούν, από την ακεραιότητα και το αίσθημα ευθύνης που επιδεικνύουν;

νομίζουμε, όχι

δε συμπαθούμε την απαξίωση των πάντων. Υπάρχουν, σαφώς, αιρετοί και λειτουργοί, από όλους τους χώρους, που είναι θαυμάσιοι, τόσο σε ότι αφορά την ικανότητα όσο και στις προθέσεις τους

όμως, η κοινή αίσθηση, είναι αυτή της δυσπιστίας και της απογοήτευσης από την πολιτική, τους πολιτικούς και το δημόσιο γενικά

η ευθύνη, κι εδώ που τα λέμε, η δυνατότητα αντιστροφής αυτής της δυσπιστίας είναι στα χέρια -κυρίως- της πολιτικής ηγεσίας κάθε δημόσιας οντότητας (αυτοδιοίκηση, κράτος, κυβέρνηση, κ.λπ.)

συμμετοχή = βήματα εμπιστοσύνης

οι συμμετοχικές μέθοδοι[1] δίνουν λύσεις[2] για την οικοδόμηση και την εμπέδωση εμπιστοσύνης, αλλά συμβάλλουν αποφασιστικά επίσης σε περιπτώσεις όπου χρειάζονται οι αποφασίζοντες …

• γνώσεις, εμπειρία, δεξιότητες ή πόρους που δε διαθέτουν
• καλύτερη αίσθηση των ζητημάτων, και του συμφέροντος, μίας ή περισσότερων κοινοτήτων ή ομάδων ενδιαφέροντος
• την ευρύτερη αποδοχή και συνεργασία των μελών της κοινότητας ή ομάδας ενδιαφέροντος που επηρεάζονται από τις εκάστοτε αποφάσεις

η συμμετοχή πολιτών κτίζει εμπιστοσύνη, διευρύνει τις δυνατότητες, δίνει καλύτερη αίσθηση των ζητημάτων, και ενισχύει τη σύνθεση και τη συνεργασία …

… όταν διέπεται από ειλικρινείς προθέσεις και εφόσον αξιοποιείται με ορθολογικό τρόπο

στο επόμενο ποστ θα δούμε “ποιοι (πρέπει να) συμμετέχουν” και με ποιούς τρόπους γίνονται οι επιλογές

[1]: δεν υπάρχει μία, αλλά πολλές μέθοδοι και πρακτικές συμμετοχής, καμμία εκ των οποίων δεν είναι η καλύτερη για όλες τις περιπτώσεις

[2]: τόσο το ποστ αυτό, όσο και άλλα που θα ακολουθήσουν στηρίζονται σε (πολύ) μεγάλο βαθμό στο του καθηγητή Archon Fung. Είναι σε PDF και αν τα αγγλικά σας είναι καλά, προτείνουμε ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε.

Η αυτό-οργάνωση καταλύτης οριζόντιας πληροφόρησης και δράσης

Η πορεία του Κινήματος προς το Συνέδριο σηματοδοτείται από ένα μεγάλο στοίχημα: είναι να κερδηθεί η μάχη της μετατροπής της μεγάλης συμμετοχής των μελών και των φίλων του Κινήματος στη διεργασία εκλογής Προέδρου, σε ένα διαρκές [1]

• καθημερινό Κίνημα πολιτικής ανασύνταξης
• κοινωνικής αναγέννησης και εθνικής προοπτικής

Να μετατραπούν οι οργανώσεις του Κινήματος

• σε οργανώσεις άμεσου διαλόγου
• επιμόρφωσης και δράσης
• συνδέσμους της κοινωνικής συνοχής και ενισχυτές της συμμετοχικής δημοκρατίας

Όπως καταγράφεται στη παρουσίαση μας Οι πολίτες αντλούν από την δύναμη των ιδεών τους και διεκδικούν! εδραιώνεται έτσι μια κορυφαία πράξη αλλαγής, όχι μόνον του ΠΑΣΟΚ, αλλά ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.

Οδηγούμαστε σε μια ανατροπή της κατεστημένης αντίληψης

• για το πώς λειτουργεί ένα δημοκρατικό κόμμα
• για το πώς μπορούν να προσδιοριστούν οι σχέσεις του με την κοινωνία
• για το πώς μπορεί να ανανεωθεί ο ρόλος του και οι προοπτικές του για την εξουσία

Είναι απόδειξη ότι, ο πολίτης θέλει να συμμετέχει, αρκεί να έχει ουσιαστικό λόγο, ουσιαστική δύναμη επιρροής και απόφασης.

Είναι καιρός να καταλάβουμε όλοι μας ότι δεν μπορεί να πάει μπροστά το Πασοκ ακολουθώντας την ίδια τακτική που ακολουθούσε τόσα χρόνια. Οι λογικές των μηχανισμών και των προσωπικών επιδιώξεων δεν οδηγούν πουθενά, παρά μόνο στην απομάκρυνση του κινήματος από την κοινωνία. Πως μπορούμε να μιλάμε στο πρόγραμμά μας για δίκαιη κοινωνία όταν αρκετοί μέσα σε αυτό δεν γνωρίζουν την έννοια του όρου “δίκαιο”.

Πώς αν δεν επιβραβεύουμε τις καλές πρακτικές και τους ανθρώπους που προσφέρουν και αποδίδουν παρά προκρίνουμε αυτούς που θέλουμε ώστε να μας εξυπηρετούν στα σχέδια μας. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν και διαπιστώνοντας όλα αυτά κάνουν στροφή 180 μοιρών.

Οι μηχανισμοί υπάρχουν και θα συνεχίζουν να υπάρχουν όσο τους τροφοδοτούμε εμείς.

Η αυτό-οργάνωση είναι μια λύση για να σταματήσουν οι μηχανισμοί και οι φράξιες που το μόνο που εξυπηρετούν είναι οι καρέκλες που θέλουν κάποιοι. Όλοι μας έχουμε ευθύνη, όλοι μας πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν και να οδηγήσουμε το Πασοκ στην αυτονομία τις πολιτικής. [2]

Σχετικά:

[1]

[2]

Μανιφέστο

Ενωμένοι bloggers για την νέα κεντροαριστερά

Το παρόν αποτελεί ένα κείμενο αρχών (μανιφέστο), μια δημόσια δήλωση, γι’ αυτό που όλοι μας ψελλίζουμε και γράφουμε όλο αυτό το διάστημα εν όψει των συνεδρίων του Συνασπισμού και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που θα γίνουν το επόμενο χρονικό διάστημα.

Στο πλαίσιο αυτού του κειμένου, καλούνται όλοι οι ιστολόγοι μέσω των δικών τους κειμένων και του κοινού μας ιστολογίου, http://autoorganosi.wordpress.com να κάνουν όλοι μαζί ένα τεράστιο βήμα, την μετατροπή δηλαδή μιας αγωνίας για το μέλλον της αριστεράς, σε ένα δημόσιο διάλογο θέσεων με βάση τις παρακάτω αρχές που περιγράφουμε :

α. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν μπορεί να αποτελεί πια λύση των προβλημάτων της κοινωνίας μας. Η μονοδιάστατη οπτική που προσφέρει και η έλλειψη ανάλυσης των σύνθετων σχέσεων ,οικονομικών και κοινωνικών που ζούμε σήμερα, σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, φαίνεται καθαρά στην παρούσα τραγελαφική κυβέρνηση, που περιμένοντας από τους νόμους της «αγοράς» να της λύσει τα προβλήματα, απέτυχε παταγωδώς, να αρθρώσει μια σοβαρή πολιτική πρόταση προοπτικής και εξόδου από την κρίση.

β. O ρόλος του δημόσιου τομέα παραμένει ακόμη ο εγγυητής της μελλοντικής μας οικονομικής συνοχής της χώρας μας.

γ. Η κοινωνία των πολιτών είναι ο μόνος πραγματικός σύμμαχός μας στη μάχη για μια κοινωνία με λιγότερες ανισότητες και καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους μας.

δ. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο Συνασπισμός, ετοιμάζονται για ένα συνέδριο ανάδειξης προσώπων και όχι διατύπωσης θέσεων, το διαδίκτυο πρέπει να καλύψει το κενό του δημόσιου διαλόγου. Πρέπει και μπορεί να αξιοποιήσει το διαφορετικό του πολιτικό “χρόνο” και να συμβάλλει στη σύνθεση απόψεων και αυτές τις θέσεις να τις παρουσιάσει στο επερχόμενο συνέδριο και του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού.

ε. Αναφαίρετο δικαίωμα για όλους και υποχρέωση για τους πολιτικά ευαισθητοποιημένους, πρέπει να είναι η ελεύθερη διατύπωση των πολιτικών θέσεων από όποιον πολιτικό χώρο και αν προέρχονται.

στ. Οι ιστολόγοι αυτής της πρωτοβουλίας σέβονται το θεσμικό σύστημα της χώρας και προσπαθούν με κάθε τρόπο να στηρίξουν τους θεσμούς της, όχι όμως απαραίτητα και τα πρόσωπα που κάθε φορά τους υπηρετούν. Προσπαθούν εξατομικευμένα και πάντα σε εθελοντική βάση, να συμβάλλουν για ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα, για την κοινωνία, προσπάθεια για ανανέωση της πολιτικής ζωής, όχι μόνο με θέσεις αλλά και με πρόσωπα.

ζ. Οι ιστολόγοι πιστεύουν στις πρωτοβουλίες με πολιτική δράση και όχι στην κατευθυνόμενη κομματική καθοδήγηση, αυτό-οργανώνονται, συν-βρίσκονται και συν-διαλέγονται έξω από την λογική επιβίωσης των παραδοσιακών κομματικών μηχανισμών, θέτοντας τα θέματα του διαλόγου χωρίς τις δεσμεύσεις στερεοτύπων που υπολογίζουν τις πολιτικές ισορροπίες.

Για όλα τις παραπάνω θέσεις συνυπογράφουμε διαδικτυακά την δημιουργία οργάνωσης ιστολόγων για τον πολιτικό διάλογο και διεκδικούμε την πιστοποίησή μας στα επερχόμενα συνέδρια του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού, ως ισότιμοι συνομιλητές με τις κλασσικές οργανώσεις των κόμματων.

Στόχος μας είναι η δημιουργία της νέας μεγάλης αριστεράς που θα κληθεί να κυβερνήσει και να δώσει λύσεις στα σημερινά οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα της χώρας.